مدرسه علمیه حضرت نرجس«س» ساری
 
 



در عرصه خلوص و عبودیت جرعه نوش چشمه معرفتش باشیم




جستجو





خبرنامه


آمارگیر حرفه ای سایت
 





◄ طیعملیات تفحص، در منطقه چیلات، پیکر دو شهید پیدا شد...


◄ یکی از این شهدا نشسته بود و با لباس و تجهیزات کامل به دیوار تکیه داده بود. لباس زمستانی هم تنش بود و سر شهید دیگری را که لای پتو پیچیده شده بود را بر دامن داشت, معلوم بود که شهید دراز کش مجروح شده بوده است. خوب، پلاک داشتند، پلاک ها را دیدیم که بصورت پشت سر هم است. 555 و 556 . فهمیدیم که آنها با هم پلاک گرفته اند.


◄معمولا اینها که با هم خیلی رفیق بودند، با هم می رفتند پلاک می گرفتند. اسامی را مراجعه کردیم در کامپیوتر.


◄دیدیم که آن شهیدی که نشسته است، پدر است و آن شهیدی که درازکش است، پسر است...


◄پدری سر پسر را به دامن گرفته است...


◄شهید سید ابراهیم اسماعیل زاده موسوی پدر و سید حسین اسماعیل زاده پسر است اهل روستای باقر تنگه بابلسر...

کاش از ما نپرسند که بعد از شهدا چه کردیم


شادی روحشان صلوات


موضوعات: پیام شهدا  لینک ثابت
[شنبه 1394-05-03] [ 09:31:00 ق.ظ ]




 

مهدی جان!
دوست داشتم با نام نامی تو زبان باز می کردم! ای کاش آن اوایل که زبان گشودم، نزدیکانم مرا به گفتن « یا مهدی » وا می داشتند!
ای کاش مهد کودکم، مهد آشنایی با تو بود. کاشکی در کلاس اول دبستان، آموزگارم، الفبای عشق تو را برایم هجی می کرد و نام زیبای تو را برایم می خواند و آن را سرمشق دفترچه ی تکلیفم قرار می داد.
در دوره راهنمایی، هیچ کس مرا به خیمه سبز تو راه نمایی نکرد. در سال های دبیرستان، کسی مرا با تو ـ که مدیر عالم امکان هستی پیوند نزد.
در کتاب جغرافی ما، صحبتی از مکان زندگی تو یعنی «ذی طوی» و « رضوی» نبود. در کلاس تاریخ، کسی مرا با تاریخ غیبت، غربت و تنهایی تو آشنا نساخت. در درس دینی، به ما نگفتند « باب الله » و « دیان دینه » تویی. دریغ که در کلاس ادبیات، آداب ادب ورزی به ساحت قدس تو را گوشزد نکردند! افسوس که در کلاس نقاشی، چهره مهربان تو را برایم به تصویر نکشیدند

ادامه این دلنوشته ی زیبا را در صفحه 2 از دست ندهید!

صفحات: 1 · 2

موضوعات: معصومین, فرهنگی, دلنوشته ها, مناسبت ها  لینک ثابت
[سه شنبه 1394-03-12] [ 09:23:00 ق.ظ ]





تاکنون امام خامنه ای امر به چه جهادهایی فرمودند:

۱- جهاد علمی؛ 
من عقیده‌ام این است كه كار علمی در دانشگاه و در كشور باید جهادی باشد؛ كار علمیِ جهادی انجام بگیرد.۹۲/۵/۶

یکی از انواع جهاد با نفس هم این است که شما شب تا صبح را روی یک پروژه‌ی تحقیقاتی صرف کنید و گذر ساعات را نفهمید. ۸۹/۴/۲

۲- جهاد اقتصادی؛
امروز هر کسی بتواند به اقتصاد کشور کمک بکند، یک حرکت جهادی انجام داده است.۹۴/۱/۱

تعصب در مصرف کالای داخلی؛ 
محصولات داخلی را مردم مصرف کنند؛ نروند دنبال این نشانه‌ها. حالا مُد شده است بگویند «بِرَند» است، بِرَند فلان؛ بِرَند چیست! بروید سراغ مصرف تولیدات داخلی. آن چیزهایی که مشابه داخلی دارد، متعصّبانه و با تعصّبِ تمام، ملّت ایران، خارجیِ آن را مصرف نکنند.۹۳/۱۱/۲۹

۳- جهاد فرهنگی؛
واقع قضیّه این است كه كارزار فرهنگی از كارزار نظامی اگر مهم‌تر نباشد و اگر خطرناك‌تر نباشد، كمتر نیست؛ این را بدانید؛ یعنی میدانید هم شما، واقعاً یك میدان كارزار است اینجا.۹۲/۹/۱۹


موضوعات: مقام عظمای ولایت  لینک ثابت
[سه شنبه 1394-02-22] [ 11:57:00 ق.ظ ]






ما در بهترین حالت عادت کرده ایم که برای شرکت در مجالس و مهمانی ها و به خاطر موجه و شیک بودن، آرایش کنیم و طلا و متعلقات آن را از صندوقچه در آورده و با پرستیژ و زیبایی تمام در این محافل شرکت کنیم.

 

از آنجا که در حال حاضر بخش بزرگی از مفاهیم در زندگی روزمره ما دستخوش تغییر و دگرگونی شده بنابراین آنجایی که باید عملی را انجام دهیم به هزار بهانه مثل عدم فرصت و زمان کافی و حوصله از انجام آن شانه خالی کرده و مواردی را که ترک آن توصیه شده و یا برای انجام آن شرایط خاصی وضع شده است را با هزاران توجیه به هر نحو ممکن انجام می دهیم.


اکثر ما فراموش کرده ایم که آراستگی و زیبایی هایمان در برابر پروردگار هم به هنگام عبادت ضرورت دارد و هم با تاکید بسیار مورد توجه قرار گرفته است. کاری که این روزها متاسفانه به نحو عکس انجام داده و در نهایت آشفتگی، بدون توجه به وجنات ظاهریمان به نماز ایستاده و به راحتی از این عمل مستحب و پسندیده می‌گذریم و با روی هم گذاشتن چشمانمان بجای اینکه به دنبال جلب رضایت خالق باشیم به دنبال جلب توجه و نظر مخلوق هستیم.

 در باب استحباب زینت و آرایش در محفل عبادت چنین نقل شده: در روایتی از امام صادق (ع) آمده است که ایشان بیان فرمودند که شایسته نیست زن بدون زینت مثل گردنبند نماز بخواند یا دست او بی خضاب و حنا باشد (آراستگی عرف آن زمان).

 در توصیف این دستور دینی گفتند که مکروه است که زن در حال نماز از زینت خالی باشد و منظور از زینت تنها طلا نیست بلکه زینت عرفی است و می تواند شامل خیلی موارد دیگر مثل لباس و چادر و خیلی چیزهای دیگر شود.


پس آرایش کردن در چنین محفلی را از دست ندهیم.

  

وسائل الشیعه، ج۳، ص۳۳۵- ج ۴ ص۴۶۰

به گزارش شبکه مجازی آستان به نقل از جام نیوز


موضوعات: بهداشت و سلامت  لینک ثابت
[دوشنبه 1394-02-21] [ 11:42:00 ق.ظ ]




به مناسبت سالروز رحلت حضرت زینب کبری (سلام الله علیها)، به بخشی از بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در خصوص عظمت مقام این بانوی بزرگوار می پردازیم:

     "یک مقایسه ى کوتاه بین زینب کبرى و بین همسر فرعون، عظمت مقام زینب کبرى را نشان می دهد. در قرآن کریم، زن فرعون نمونه ى ایمان شناخته شده است، براى مرد و زن در طول زمان تا آخر دنیا. آن وقت مقایسه کنید زن فرعون را که به موسى ایمان آورده بود و دلبسته ى آن هدایتى شده بود که موسى عرضه می کرد، وقتى در زیر فشار شکنجه ى فرعونى قرار گرفت، که با همان شکنجه هم - طبق نقل تواریخ و روایات - از دنیا رفت، شکنجه ى جسمانى او، او را به فغان آورد: «اذ قالت ربّ ابن لی عندک بیتا فی الجنّة و نجّنی من فرعون و عمله» (1)؛ از خداى متعال درخواست کرد که پروردگارا! براى من در بهشت خانه اى بنا کن. در واقع، طلب مرگ مى کرد؛ مى خواست که از دنیا برود. «و نجّنی من فرعون و عمله»؛ من را از دست فرعون و عمل گمره کننده ى فرعون نجات بده. در حالى که جناب آسیه - همسر فرعون - مشکلش، شکنجه اش، درد و رنجش، درد و رنج جسمانى بود؛ مثل حضرت زینب، چند برادر، دو فرزند، تعداد زیادى از نزدیکان و برادرزادگان را از دست نداده بود و در مقابل چشم خودش به قربانگاه نرفته بودند. این رنج هاى روحى که براى زینب کبرى پیش آمد، اینها براى جناب آسیه - همسر فرعون - پیش نیامده بود. در روز عاشورا زینب کبرى این همه عزیزان را در مقابل چشم خود دید که به قربانگاه رفته اند و شهید شده اند: حسین بن على (علیهما السّلام) - سیّدالشّهداء - را دید، عباس را دید، على اکبر را دید، قاسم را دید، فرزندان خودش را دید، دیگرِ برادران را دید. بعد از شهادت، آن همه محنت ها را دید: تهاجم دشمن را، هتک احترام را، مسئولیت حفظ کودکان را، زنان را. عظمت این مصیبت ها را مگر مى شود مقایسه کرد با مصائب جسمانى؟ اما در مقابل همه ى این مصائب، زینب به پروردگار عالم عرض نکرد: «ربّ نجّنی»؛ نگفت پروردگارا! من را نجات بده. در روز عاشورا عرض کرد: پروردگارا! از ما قبول کن. بدن پاره پاره ى برادرش در مقابل دست، در مقابل چشم؛ دل به سمت پروردگار عالم، عرض مى کند: پروردگارا! این قربانى را از ما قبول کن. وقتى از او سؤال مى شود که چگونه دیدى؟ میفرماید: «ما رأیت الّا جمیلا». این همه مصیبت در چشم زینب کبرى زیباست؛ چون از سوى خداست، چون براى اوست، چون در راه اوست، در راه اعلاى کلمه ى اوست. ببینید این مقام، مقام چنین صبرى، چنین دلدادگى نسبت به حق و حقیقت، چقدر متفاوت است با آن مقامى که قرآن کریم از جناب آسیه نقل مى کند. این، عظمت مقام زینب را نشان مى دهد. کار براى خدا این جور است. لذا نام زینب و کار زینب امروز الگوست و در دنیا ماندگار است. بقاى دین اسلام، بقاى راه خدا، ادامه ى پیمودن این راه به وسیله ى بندگان خدا، متکى شده است، مدد و نیرو گرفته است از کارى که حسین بن على (علیهما السّلام) کرد و کارى که زینب کبرى کرد. یعنى آن صبر عظیم، آن ایستادگى، آن تحمل مصائب و مشکلات موجب شد که امروز شما مى بینید ارزش هاى دینى در دنیا، ارزش هاى رائج است. همه ى این ارزش هاى انسانى که در مکاتب گوناگون، منطبق با وجدان بشرى است، ارزش هائى است که از دین برخاسته است؛ اینها را دین تعلیم داده است. کار براى خدا خاصیتش این است." 


-------------------------------------
(1) سوره ی تحریم / آیه ی 11 

حدیث ولایت / سال 1388 / صفحه ی 236 (بیانات در دیدار فرمانده و پرسنل نیروى هوایى ارتش جمهورى اسلامى ایران - 19/11/1388)



موضوعات: معصومین, مناسبت ها  لینک ثابت
[دوشنبه 1394-02-14] [ 11:34:00 ق.ظ ]





ﻧﻤﺎﺯﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﺍﮔﺮ "ﻧﻤﺎﺯ " ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺳﻔﺮ، ﺫﻭﻕ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﺍﺯ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻧﺶ !
ﻧﻤﺎﺯﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﺍﮔﺮ ﻧﻤﺎﺯ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺭﮐﻌﺖ ﺁﺧﺮﺵ ﺍﯾﻦ ﻗﺪﺭ ﮐﯿﻒ ﻧﺪﺍﺷﺖ !
ﺍﮔﺮ ﻧﻤﺎﺯﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﻧﻤﺎﺯ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺍﻭﻝ ﻭﻗﺖ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪﯾﻤﺶ، ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ، ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
"ﺧﻼﺹ " ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﯿﻢ ...
ﺍﮔﺮ ﻧﻤﺎﺯﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﻧﻤﺎﺯ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﭘﺎﻧﺘﻮﻣﯿﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ ﺁﺩﺭﺱ ﺷﺎﺭﮊﺭ ﮔﻮﺷﯽ ...
ﺍﮔﺮ ﻧﻤﺎﺯﻣﺎﻥ ﻧﻤﺎﺯ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻓﺮﺻﺖ ﻃﻼﯾﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻠﻖ ﺍﯾﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﺑﮑﺮ !!
ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﺮﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻓﻼﻥ ﻫﻤﮑﺎﺭ !
ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﺑﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺣﺴﺎﺏ !!
ﻧﻪ
ﻧﻤﺎﺯﻫﺎﯾﻤﺎﻥ "ﻧﻤﺎﺯ " ﻧﯿﺴﺖ
ﺍﮔﺮ ﻧﻤﺎﺯ ﺑﻮﺩ، ﯾﮏ "ﮐﺎﺭﻭﺍﺵ ﻗﻮﯼ " ﻣﯽ ﺷﺪ ﻭ ﺑﺎ ﻓﺸﺎﺭ ﻣﯽ ﺷﺴﺖ ﺍﺯ ﺩﻟﻤﺎﻥ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ، ﻟﮑﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ، ﭘﻠﺸﺘﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ.
ﺍﮔﺮ ﻧﻤﺎﺯ ﺑﻮﺩ، ﻣﯽ ﺷﺪ " ﮐﯿﻤﯿﺎ " ﻭ ﻣﺲ ﻭﺟﻮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﻃﻼ ...
ﺍﮔﺮ ﻧﻤﺎﺯﻣﺎﻥ ﻧﻤﺎﺯ ﺑﻮﺩ،
ﻣﯽ ﺷﺪ ﭘﻞ، ﻣﯽ ﺷﺪ ﭘﻨﺎﻫﮕﺎﻩ، ﻣﯽ ﺷﺪ ﺩﺍﺭﻭ، ﻣﯽ ﺷﺪ
ﻣﺮﻫﻢ، ﻣﯽ ﺷﺪ ﺩﺭﻣﺎﻥ،ﻣﯽ ﺷﺪ ﺷﺎﻩ ﮐﻠﯿﺪ، ﻣﯽ ﺷﺪ ﻣﯿﻌﺎﺩﮔﺎﻩ، ﻣﯽ ﺷﺪ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ....
ﺧﺪﺍﯾﺎ ! ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺎﯼ ﺁﺳﻤﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﺳﺨﺎﻭﺩﺗﻤﻨﺪﺍﻧﻪ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ،
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ.
ﺑﺮ ﻣﻦ ﻣﻨﺖ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻭ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻦ ﻧﻤﺎﺯﻫﺎﯾﻢ،
ﻧﻤﺎﺯ " ﺷﻮﺩ .... ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻦ !

 



موضوعات: اعتقادی  لینک ثابت
[شنبه 1394-02-05] [ 09:11:00 ق.ظ ]





امام حسن علیه السلام :

سفره دوازده رسم دارد كه هر مسلمانى باید آنها را بداند:

چهار تاى آنها لازم ،

چهار تا خوب

و چهار تا ادب است.

آن چهار تا كه لازمند :

✔معرفت،

✔خشنودى،

✔ نام خدا بر زبان آوردن و

✔شكرگزارى است.

آن چهار كه خوب است:
✔دست شستن پیش از غذا خوردن،

✔نشستن بر طرف چپ،

✔خوردن با سه انگشت [ و نه دو انگشت]

✔و لیسیدن انگشتهاست.

اما آن چهار كه از باب رعایت ادب است :

✔ خوردن از [غذاى ]جلوى خود،

✔كوچك گرفتن لقمه،

✔ خوب جویدن غذا و

✔كمتر نگریستن به صورت دیگران.

وسائل الشیعة : ۱۶/۵۳۹/۱.

 

موضوعات: معصومین  لینک ثابت
[پنجشنبه 1394-02-03] [ 09:00:00 ق.ظ ]





رفتار و گفتار امامان ما، نشان می‌دهد که هر انسانی، در هر رتبه و مقامی باید برای بدست آوردن روزیش تلاش کند و برای رسیدن به آن، چشم امید به مال و ثروت دیگران نداشته باشد. همچنین آنان به ما می‌آموزند که آدمی نباید برای برآورده شدن احتیاجاتش از دیگران توقع و انتظاری داشته باشد.

به عنوان نمونه، علی بن حمزه می‌گوید:

امام هادی (علیه السلام) را دیدم که در زمینی کار می‌کرد و بدنش خیس از عرق بود. به او عرض کردم: فدایت شوم ! کارگران کجا هستند؟

امام (علیه السلام) فرمود: "ای علی ! کسی با بیل در زمین خود کار کرده که از من و پدرم بهتر است ..."

پرسیدم: چه کسی؟

امام هادی (علیه السلام) فرمود: "رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) و امیرمومنان علی (علیه السلام) و پدرانم همگی با دستهایشان کار می‌کردند. کار جسمانی، روش انبیا و رسولان و جانشینان شایسته ی آنهاست .."(1)

و این گفته و عمل امام هادی (علیه السلام) کاملا مطابق با سیره ی پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) است که فرمودند: "از رحمت خدا دور است آن کسی که سنگینی زندگانی خویش را روی دوش اجتماع بیندازد."(2)

حال که اهل بیت (علیهم السلام) که از نظر شیعیان، بلند مرتبه ترین افراد بشر، در همه ی ابعاد، به خصوص بعد معنوی و اخلاقی هستند این گونه برای کسب روزی خود و خانواده یشان تلاش می‌کردند، پس وظیفه ما چیست؟ آری! هر مسلمانی باید برای تامین مخارج زندگی خودش تلاش کند، تا اگر باری از روی دوش جامعه بر نمی‌دارد، حداقل سربار جامعه نیز نباشد.

(برگرفته از کتاب "کافیجلد 5 صفحه ی 76 و 75 تألیف شیخ کلینی (به همراه اضافات))


*************************************

شهادت مظلومانه امام علی النقی علیه السلام بر همه ی محبان آن امام همام تسلیت باد.



موضوعات: معصومین, مناسبت ها  لینک ثابت
[چهارشنبه 1394-02-02] [ 09:25:00 ق.ظ ]





تو روحَــــــم رآ مـــی آرایـــی

نــــه تَن ِ نَحیــــفَ و خــــاکی ام رآ

بر سرم که مـــــــی گُــذآرمت

رهــــآ می شوم

از تمـــآم ِبنــــدهـای اســــآرت

دُنـــیا...

کنـــده می شوم از این زَمـــینِ خـــــــآکی

و سبُـــک مــی شوم از تمــــآم وابستگـــــی هــــآیِ تَـــن ...

اوج می گیـــرَم تاخُــــــــدآیی شُـــدن

من چادرم را دوست دارم




موضوعات: دلنوشته ها  لینک ثابت
[سه شنبه 1394-02-01] [ 12:15:00 ب.ظ ]




هنگام قیامت به تناسب گناهان افراد مجازات خواهند شد و در این میان هستند گناهانی که سخت ترین عذاب ها را برای عمل کننده آنها در پی دارند.

به گزارش شبکه مجازی آستان به نقل از  افکارنیوز، ریا و ریاکاری از صفات مذموم در آیات و روایات است که بشدت از آن نهی شده و وجود آن در شخص ثواب اعمالش را ضایع می کند.

پیامبر اکرم (ص) در نکوهش ریاکاری می فرمایند: «واى بر كسانى كه دين را وسيله كسب دنيا مى كنند و با زبان نرم خود در برابر مردم به لباس ميش در مى آيند، گفتارشان از عسل شيرين تر است و دل هايشان دل گرگ است. خداوند متعال مى فرمايد: آيا به [رحمت] من غرّه مى شوند؟!»

امیرمومنان علی (ع) می فرمایند: «چه زشت است كه آدمى باطنى بيمار و ظاهرى زيبا داشته باشد!»
پیامبر اکرم (ص) همچنین، فرموده اند: «سخت ترين عذاب را در روز قيامت كسى دارد كه مردم او را آدم خوبى بدانند ، اما هيچ خوبى و خيرى در وجود او نباشد.»

همان حضرت (ص) می فرمایند: «خداى سبحان مى فرمايد: همانا من بى نيازترين شريكم. پس، هر كه كارى بكند و كسى جز مرا در آن شريك گرداند من از آن كار بيزارم و از آنِ كسى باشد كه او را شريك من قرار داده است.»

و نیز فرموده اند: «خداوند عملى را كه در آن به وزن ذرّه اى ريا باشد نمى پذيرد.»
به تصریح روایات فرجام و عاقبتی بد در انتظار ریاکاران است.
پيامبر خدا (ص) فرمودند: «دوزخ و دوزخيان از دست رياكاران فرياد بر مى آورند.» عرض شد: اى رسول خدا! دوزخ ديگر چرا فرياد برمى آورد؟! فرمودند: «از گرماى آتشى كه [رياكاران] با آن عذاب مى شوند.»


موضوعات: معصومین  لینک ثابت
[شنبه 1394-01-29] [ 12:56:00 ب.ظ ]
1 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ... 37